Μία από τις πιο επιτυχημένες παραστάσεις των τελευταίων χρόνων, ο Άγριος Σπόρος του Γιάννη Τσίρου, σε σκηνοθεσία Ελένης Σκότη, από την Ομάδα Νάμα συνεχίζει για πέμπτη χρονιά τις παραστάσεις του στην Κεντρική Σκηνή του Επί Κολωνώ ανοίγοντας τη νέα θεατρική περίοδο.
Ένα εξαιρετικό έργο για τη σύγχρονη ελληνική κοινωνία με πικρό χιούμορ και με ανάγλυφες όλες τις παθογένειες ενός λαού που έχει μάθει να είναι θύμα και θύτης την ίδια στιγμή.
Με το έργο του βραβευμένου βρετανού συγγραφέα Ντάνκαν ΜακΜίλαν Με λένε Έμμα, σε πρώτη πανελλήνια παρουσίαση και σκηνοθεσία Ελένης Σκότη, η Ομάδα Νάμα του Επί Κολωνώ εγκαινιάζει μια νέα περίοδο με μόνιμη πλέον παρουσία και στο Σύγχρονο Θέατρο.
Ένα έργο-πρόκληση για τον αγώνα του ανθρώπου να επιβιώσει στον σύγχρονο κόσμο με μια ξέφρενη στους ρυθμούς και τις εναλλαγές δραματουργία.
Η παράσταση της Ομάδας Νάμα που κέρδισε το κοινό και την κριτική επιστρέφει για έναν δεύτερο κύκλο παραστάσεων στην Κεντρική Σκηνή του Θεάτρου Επί Κολωνώ, σε μετάφραση του Γιώργου Χατζηνικολάου και σκηνοθεσία της Ελένης Σκότη. Μια μαύρη κωμωδία ιρλανδέζικου ρεαλισμού, που χειρίζεται με χιούμορ αλλά και τρυφερότητα τις δραματικές καταστάσεις, που φτάνουν ως την ακραία βία.
Συνεχίζεται για τέταρτη χρονιά η πετυχημένη παράσταση της Ομάδας Νάμα, Άγριος Σπόρος του Γιάννη Τσίρου, σε σκηνοθεσία Ελένης Σκότη, στην Κεντρική Σκηνή του Επί Κολωνώ.
Κοινωνικό δράμα με πικρό χιούμορ στο παρακμιακό πλαίσιο ενός ελληνικού επαρχιακού τοπίου. Ένα τοπίο όπου η ανυπακοή σε διατάξεις και νόμους αποτελεί καθημερινή άσκηση επιβίωσης, όπου οι τυχόν κατηγορούμενοι δεν κατανοούν ποτέ με ακρίβεια τους λόγους για τους οποίους κατηγορούνται και όπου οι προκαταλήψεις, όπως όλων μας άλλωστε, μετατρέπουν μισές αλήθειες σε ακράδαντα κατηγορητήρια.
Η Ομάδα Νάμα ανεβάζει για πρώτη φορά στην Ελλάδα το έργο «Η Λάμψη μιας Ασήμαντης Νύχτας» του Ιρλανδού συγγραφέα Κόνορ Μακφέρσον στην Κεντρική Σκηνή του Επί Κολωνώ, σε μετράφραση του Γιώργου Χατζηνικολάου και σκηνοθεσία της Ελένης Σκότη. Μια μαύρη κωμωδία ιρλανδέζικου ρεαλισμού, που χειρίζεται με χιούμορ αλλά και τρυφερότητα τις δραματικές καταστάσεις, που φτάνουν ως την ακραία βία.
Η Ομάδα Νάμα θα συνεχίσει για 2η σεζόν το αριστούργημα του Λέοντος Τολστόι, Η δύναμη του σκότους, στο Σύγχρονο Θέατρο, από έναν εξαιρετικό θίασο.
Συνεχίζεται για τρίτη χρονιά η πετυχημένη παράσταση της Ομάδας Νάμα, Άγριος Σπόρος του Γιάννη Τσίρου, σε σκηνοθεσία Ελένης Σκότη, στην Κεντρική Σκηνή του Επί Κολωνώ.
Κοινωνικό δράμα με πικρό χιούμορ στο παρακμιακό πλαίσιο ενός ελληνικού επαρχιακού τοπίου. Ένα τοπίο όπου η ανυπακοή σε διατάξεις και νόμους αποτελεί καθημερινή άσκηση επιβίωσης, όπου οι τυχόν κατηγορούμενοι δεν κατανοούν ποτέ με ακρίβεια τους λόγους για τους οποίους κατηγορούνται και όπου οι προκαταλήψεις, όπως όλων μας άλλωστε, μετατρέπουν μισές αλήθειες σε ακράδαντα κατηγορητήρια.
Η Ομάδα Νάμα καταπιάνεται με ένα αριστούργημα του Λέοντος Τολστόι, άγνωστο στο αθηναϊκό κοινό, Η δύναμη του σκότους, που θα ανέβει στο Σύγχρονο Θέατρο από ένα εξαιρετικό θίασο.
Ανεβαίνει το εμβληματικό αριστούργημα θεατρικού ρεαλισμού του 20ου αιώνα, «Λεωφορείο ο Πόθος», που καθιέρωσε τον Τένεσι Ουίλιαμς ως έναν από τους σημαντικότερους θεατρικούς συγγραφείς της Αμερικής. Μια παραγωγή της Ομάδας Νάμα στο πλαίσιο της συνεργασίας του θεάτρου Επί Κολωνώ με το Σύγχρονο Θέατρο.
Η βραβευμένη παράσταση «Αγαπητή Ελένα» της Λουντμίλα Ραζουμόβσκαγια από την Ομάδα Νάμα, συνεχίζει και φέτος την πετυχημένη της πορεία στην Κεντρική Σκηνή του Επί Κολωνώ για 3η συνεχή χρονιά σε σκηνοθεσία της Ελένης Σκότη. Πρόκειται για ένα ρώσικο έργο γραμμένο την περίοδο του τέλους της σοβιετικής εποχής.
Συνεχίζεται για δεύτερη χρονιά η πετυχημένη παράσταση «Άγριος Σπόρος» του Γιάννη Τσίρου από την Ομάδα Νάμα, σε σκηνοθεσία Ελένης Σκότη.
Γραμμένο το 2013, πρόκειται για ένα κοινωνικό δράμα με πικρό χιούμορ στο παρακμιακό πλαίσιο ενός ελληνικού επαρχιακού τοπίου που συνθέτει εύστοχα κομμάτια μιας παραμορφωτικής πραγματικότητας που ζούμε.
Η Ομάδα Νάμα συνεχίζει και φέτος την πετυχημένη παράσταση «Αγαπητή Ελένα» της Λουντμίλα Ραζουμόβσκαγια στην Κεντρική Σκηνή του Επί Κολωνώ σε σκηνοθεσία της Ελένης Σκότη. Πρόκειται για ένα ρώσικο έργο γραμμένο την περίοδο του τέλους της σοβιετικής εποχής.
