αρχική | αρχείο παραστάσεων | δηκεοσήνι
O Mario Stavri γράφει και σκηνοθετεί την παράσταση ΔΗΚΕΟΣΗΝΙ, και μας μιλάει για τα θύματα της ατιμώρητης βίας των ισχυρών: τα σώματα και τις ζωές που συνθλίβονται χωρίς αποκατάσταση, χωρίς απάντηση.
Ερμηνεύουν: Idra Kayne, Άντζυ Φιλήντα, Χρήστος Καπενής, Mario Stavri
Οκτώβριος, 2026
Κεντρική Σκηνή
πρεμιέρα: Μάιος 2027
ημέρες & ώρες παραστάσεων: το αναλυτικό πρόγραμμα των παραστάσεων θα ανακοινωθεί αρχές Απριλίου
διάρκεια: 70 λεπτά
εισιτηρία: η προπώληση θα ξεκινήσει αρχές Απριλίου
λίγα λόγια για την υπόθεση του έργου
Ελλάδα, σήμερα. 4 άνθρωποι έχουν χάσει τα πιο αγαπημένα τους πρόσωπα από την αυθαίρετη και ατιμώρητη βία της εξουσίας. Μέσα από μαρτυρίες και θραύσματα μνήμης, το προσωπικό πένθος μετατρέπεται σε πολιτική καταγγελία και σε συλλογικό τραύμα, αποκαλύπτοντας μια Δικαιοσύνη που αποτυγχάνει – εσκεμμένα ή μη – να περιορίσει τη βία και επιτρέπει την κανονικοποίησή της.
Ποιος λογοδοτεί όταν η αδικία γίνεται κανονικότητα και η σιωπή μετατρέπεται σε συνενοχή;
Όπως έλεγε ο Μπρέχτ,όταν η βία της εξουσίας τελειώσει με τους άλλους, θα έρθει και για μας, και τότε δεν θα υπάρξει πια κανείς να μιλήσει.
Χθες οι συγγενείς τους, σήμερα αυτοί∙ αύριο ποιος;
λίγα λόγια από τον συγγραφέα
Θέλουμε να ανεβάσουμε αυτή την παράσταση γιατί σήμερα η Δικαιοσύνη αποτυγχάνει, εσκεμμένα ή μη, να περιορίσει την αυθαίρετη βία της εξουσίας, επιτρέποντάς της να γίνεται ολοένα και πιο αυταρχική. Όταν η βία δεν λογοδοτεί, όταν η ευθύνη μετατίθεται ή διαλύεται μέσα σε θεσμικές σιωπές, η αδικία παύει να είναι εξαίρεση και γίνεται κανονικότητα.
Η παράσταση εστιάζει στα θύματα της ατιμώρητης βίας των ισχυρών: στα σώματα και τις ζωές που συνθλίβονται χωρίς αποκατάσταση, χωρίς απάντηση. Δεν πρόκειται για μεμονωμένες ιστορίες, αλλά για έναν μηχανισμό που επαναλαμβάνεται και βαθαίνει. Σήμερα ο αδερφός μου, ο γιος μου – αύριο ποιος;
Ανεβάζουμε αυτό το έργο γιατί νιώθουμε την ανάγκη να μεταφέρουμε αυτό το ερώτημα στη σκηνή ως πολιτική πράξη. Να δημιουργήσουμε έναν χώρο όπου η δικαιοσύνη σε καμία περίπτωση δεν εξαγνίζεται, αλλά αμφισβητείται· όπου η σιωπή δεν καλύπτει, αλλά εκθέτει. Έναν χώρο όπου το θέατρο γίνεται πράξη μνήμης, αντίστασης και λογοδοσίας.
σύντομο βιογραφικό του συγγραφέα
Γεννήθκε στην Αλβανία και μόλις στα 9 του χρόνια ζήτησε απο τους γονείς του να τον πάνε να γίνει ηθοποιός, όπως κι έγινε. Στα 12 του μεταναστεύει στην Ελλάδα με την οικογένεια του και εγκαθίσταται στην Λάρισα. Συνεχίζει τις σπουδές του στη Πολυτεχνική Σχολή του Α.Π.Θ. και παράλληλα ασχολείται με το τραγούδι και την κιθάρα. Η οικονομική βαθειά κρίση που περνάει η χώρα θα αποτελέσει την αφορμή να πολιτικοποιηθεί έντονα και ενεργά. Το 2016 μετακομίζει στην Αθήνα, που εργάζεται στην διαφήμιση και παράλληλα με το τραγούδι και την κιθάρα, παίζοντας σε διάφορα μαγαζιά και πολιτικούς χώρους. Η επαφή με την υποκριτική που τόσα χρόνια έμελλε να ‘‘ξεχαστεί’’ επανέρχεται το 2021, όταν συναντά τον σκηνοθέτη Μιχάλη Καφαντάρη, ο οποίος του προτείνει έναν μικρό ρόλο στην ταινία Behind the Sins. Τον πείθει να ασχοληθεί ενεργά με την υποκριτική και το ταξίδι ξεκινά και πάλι.
συντελεστές

Mario Stavri
Σκηνοθεσία – Μουσική επιμέλεια

Νίκος Βλασσόπουλος
Φωτισμοί

Υρώ Γαβριατοπούλου
Κίνηση

Πάνος Καραχρήστος
Φωτογραφίες & Video

Άντζυ Φιλήντα
Βοηθός σκηνοθέτη
διανομή
Mario Stavri
Γεννήθηκε στην Αλβανία και μόλις στα 9 του χρόνια ζήτησε απο τους γονείς του να τον πάνε να γίνει ηθοποιός, όπως κι έγινε. Στα 12 του μεταναστεύει στην Ελλάδα με την οικογένεια του και εγκαθίσταται στην Λάρισα. Συνεχίζει τις σπουδές του στη Πολυτεχνική Σχολή του Α.Π.Θ. και παράλληλα ασχολείται με το τραγούδι και την κιθάρα. Η οικονομική βαθειά κρίση που περνάει η χώρα θα αποτελέσει την αφορμή να πολιτικοποιηθεί έντονα και ενεργά. Το 2016 μετακομίζει στην Αθήνα, όπου εργάζεται στην διαφήμιση και παράλληλα με το τραγούδι και την κιθάρα, παίζοντας σε διάφορα μαγαζιά και πολιτικούς χώρους. Η επαφή με την υποκριτική που τόσα χρόνια έμελλε να ξεχαστεi επανέρχεται το 2021, όταν συναντά τον σκηνοθέτη Μιχάλη Καφαντάρη, ο οποίος του προτείνει έναν μικρό ρόλο στην ταινία Behind the Sins.
Τον πείθει να ασχοληθεί ενεργά με την υποκριτική καιτο ταξίδι ξεκινά και πάλι.
Νίκος Βλασσόπουλος
Γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε Διεύθυνση Φωτογραφίας. Έχει εργαστεί σε αρκετές παραγωγές στην τηλεόραση και το σινεμά. Από το 2000 εργάζεται ως σχεδιαστής φωτισμών σε θεατρικές και χορευτικές παραστάσεις. Δουλειές του έχουν παρουσιαστεί στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου και του Ηρωδείου, στο Εθνικό Θέατρο, στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, στο Ίδρυμα Κακογιάννη, στο Θέατρο Τέχνης, στο Φεστιβάλ Αθηνών, κ.α. Επίσης, δουλειές του έχουν παρουσιαστεί σε διάφορα θέατρα και φεστιβάλ του εξωτερικού. Μεταξύ άλλων: Theatre de la Ville στο Παρίσι, Theatre Saint- Gervais στη Γενεύη, The Place στο Λονδίνο, Biennale de la dance στη Λυών, Hellerau στη Δρέσδη, NRW Tanzhaus στο Ντίσσελντορφ, CND στο Παρίσι, Hivernalles στην Αβινιόν κ.α.
Υρώ Γαβριατοπούλου
H Υρώ Γαβριατοπούλου γεννηθηκε το 1998 στην Αθήνα και σπούδασε χορό στην «Ανώτερη Επαγγελματική Σχολή Χορού Μάρω Μαρμαρινού», από όπου αποφοίτησε το 2021. Έχει παρακολουθήσει πολλά σεμινάρια κίνησης και performance με πολλούς καλλιτέχνες μεταξύ άλλων RobHayden, Miguel Pereira, Mehdi Farajpour, Fiona Witherell, Gwen Sampe, Alpo Aalkotoski, Σοφία Μαυραγάνη, Chisato Ohno, Πάνο Μαλακτό, Άρτεμις Λαμπίρη κ.α. Το 2022 ήταν μέλος του διακαλλιτεχνικού προγράμματος του Φεστιβαλ Αθηνών & Επιδαύρου με συντονιστή κίνησης τον Marcos Morao. Το 2023 συμμετείχε στο residency του προγράμματος PSA (Paris Summer Academy). Εκπαιδεύτηκε γαι 2 συναπτά έτη στο Studio Nama με την Ελένη Σκώτη στην υποκριτική στο θέατρο Επί Κολωνώ. Ως περφόρμερ έχει συμμετάσχει σε διάφορα projects μεταξύ άλλων στην ευρωπαική παραγώγη «Kaspar Machine» και έχει εργαστεί ως κινησιολόγος σε αρκετές θεατρικές παραστάσεις. Είναι συνδημιουργός των έργων «Testa ID΄s in transition», «Pickok», «Aequorea» (Video Dance) & «(F)OUR» με την ομάδα Souel Dance Company. Έχει λάβει μέρος σε φεστιβαλ.
Σπούδασε ακόμα Δραματοθεραπεία στο ΚΨΤ (Ελληνικό Κέντρο Επιμόρφωσης Ψυχοθεραπεία Μέσω Τεχνών) και συνεχίζει την εκπαιδευσή της ως intern στην ΠΕΨΑΕΕ, Ε.Κ.Η. “Κέντρο Κοινωνικού Διαλόγου”. Σήμερα εργάζεται ως δραματοθεραπέυτρια στον χώρο του Mind Body LAB. Ψtherapy & ως δασκάλα χορού στον φορέα Mind Body LAB. – Choreosomatic Practices. Χορεύει και χορογραφεί στην ομάδα χορού Tasi Dance Collective, της οποίας είναι συνιδρύτρια και διδάσκει δημιουργικό χορό, σύγχρονο και αυτοσχεδιασμό σε παιδιά, εφήβους και ενήλικες, ενώ το τελευταίο διάστημα ερευνά την πρακτική της γύρω από τον αυτοσχεδιασμό και την τέχνη της performance «Kinetic Self».
Πάνος Καραχρήστος
Άντζυ Φιλήντα
Η Άντζυ Φιλήντα γεννήθηκε στη Νέα Αρτάκη Ευβοίας το 1986. Είναι απόφοιτος της Δραματικής Σχολής Αθηνών «Γ. Θεοδοσιάδης», ενώ έχει πραγματοποιήσει σπουδές στο Τμήμα Φυσικής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Παράλληλα, έχει εκπαιδευτεί στο κλασικό μπαλέτο (σύστημα Vaganova), διαμορφώνοντας από νωρίς μια σχέση με την κίνηση και τη σκηνική έκφραση. Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια υποκριτικής και αυτοσχεδιασμού στο Θέατρο «Επί Κολωνώ», καθώς και κύκλους θεατρολογίας στο Ανοιχτό Πανεπιστήμιο. Από το 2003 δραστηριοποιείται στον χώρο του θεάτρου και του κινηματογράφου συμμετέχοντας σε παραστάσεις και καλλιτεχνικές διοργανώσεις. Έχει συνεργαστεί με σκηνοθέτες όπως ο Γιώργος Παλούμπης, η Άσπα Τομπούλη, ο Ευθύμης Χρήστου, η Ευτυχία Λιβανίου, η Δέσποινα-Μαρίνα Σαμαρά και ο Ιάκωβος Μυλωνάς, μεταξύ άλλων. Έχει συμμετάσχει σε πλήθος θεατρικών παραγωγών και φεστιβάλ, όπως το International Analogio Festival, το Φεστιβάλ Ελληνικού Ντοκιμαντέρ Χαλκίδας (DocFest) και το φεστιβάλ «Τα 12 Κουπέ» στο Θέατρο Τρένο στο Ρουφ. Στην καλλιτεχνική της πορεία περιλαμβάνονται επίσης συνεργασίες ως βοηθός σκηνοθέτη και παραγωγής, καθώς και εμπειρία στον τεχνικό τομέα του θεάτρου, ως χειριστής κονσόλας σε παραγωγές που παρουσιάστηκαν, μεταξύ άλλων, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Συνεχίζει να εργάζεται ως ηθοποιός, διευρύνοντας σταθερά το καλλιτεχνικό της πεδίο με συμμετοχές σε σύγχρονες θεατρικές και οπτικοακουστικές παραγωγές.
Idra Kayne
Η Ίντρα Κέιν είναι με βεβαιότητα η αποκάλυψη της soul, pop και r’n’b σκηνής της χώρας μας. Με υπέροχα ολοκληρωμένη φωνή, με τόσο ζωντανή και μεστή σκηνική παρουσία, που νομίζεις πως η σκηνή είναι φτιαγμένη γι’ αυτήν. Γεννημένη και μεγαλωμένη στην Αθήνα από πατέρα Ουγκαντέζο και μητέρα Ελληνίδα. Με σπουδές 15 ετών στο χορό (κλασικό μπαλέτο και jazz), στη φωνητική (με τη Νένη Ζάππα, ενώ το 2007 αποφοίτησε από το Vocal Art Academy), με σεμινάρια τραγουδιού, σύνθεσης, ενορχήστρωσης και beatbox στο Rotterdam, στα πλαίσια του προγράμματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Roots & Routes. Με τη μουσική ασχολείται επαγγελματικά από το 2000, οπότε και ξεκίνησε τις ζωντανές εμφανίσεις της σε σημαντικές μουσικές σκηνές της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. Το 2007 εμφανίστηκε ως support act των DeLa Soul στο φεστιβάλ “Meet The Streets” στα πλαίσια του ευρωπαϊκού προγράμματος “Roots & Routes” και από το 2008 έως και σήμερα συνεργάζεται με πολλούς καλλιτέχνες δισκογραφικά αλλά και σε live εμφανίσεις. Το 2011 κυκλοφορεί το πρώτο της άλμπουμ «Don’t Walk Away” (MINOS EMI) με το ομότιτλο πρώτο single της να επιλέγεται σαν τραγούδι τριμήνου από το Jumping Fish. Τo δεύτερο single “Love Love Love” κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2012 με ένα video clip γυρισμένο στην Αθήνα και το L.A. Το 2012 στα πλαίσια του Jumping Fish Festival ανοίγει τη συναυλία των The Heavy και των Imam Baildi στην Τεχνόπολη, τον Απρίλιο του 2013 συμμετέχει ως opening act στη συναυλία της Hannah Williams στο FUZZ Club και στις Nouvelle Vague Days του ραδιοφωνικού σταθμού Pepper, ενώ το καλοκαίρι του 2013 κάνει την πρώτη της μεγάλη συναυλία στον Κήπο του Μεγάρου Μουσικής. Από το Νοέμβριο του 2016 έως το Μάρτιο του 2017 εμφανίζεται στην Ακτή Πειραιώς στο πλευρό του Γιώργου Νταλάρα, Γιάννη Κότσιρα, Λαυρέντη Μαχαιρίτσα και Γιάννη Ζουγανέλη και συμμετέχει δισκογραφικά στο τραγούδι “Υπνοβάτης” του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα. Tον Ιανουάριο του 2017 επιλέχθηκε ως opening act των Incognito στο Gazarte και τον Ιούνιο του ίδιου χρόνου επέστρεψε στον Κήπο του Μεγάρου με το project “If I were a boy”. Το Νοέμβριο του 2017 κυκλοφόρησε το πολυαναμενόμενο δεύτερο άλμπουμ της με τίτλο “MicDrop” (MINOS EMI) σε παραγωγή του Δημήτρη Νάσσιου a.k.a Quasamodo, με 10 original συνθέσεις που περιλαμβάνουν και δύο συεργασίες έκπληξη με τον Βρετανό rapper Coppa και τον Πάνο Μουζουράκη. H ίδια ασχολείται και με το θέατρο από το 2011 .Έχει εμφανιστεί σε γνωστές τηλεοπτικές σειρές όπως του Γιώργου Καπουτζίδη “Εθνική Ελλάδος” και των Ρήγα-Αποστόλου “Η τούρτα της μαμάς” . Από το 2022 εργάζεται και ως ραδιοφωνική παραγωγός (Pride 98.6, Nostos 100.6). H Ίντρα έχει βάση στην Αθήνα και συνοδεύεται από 4 μουσικούς στις εμφανίσεις της.
Χρήστος Καπενής
Γεννήθηκε το 1987 στην Αθήνα. Είναι σκηνοθέτης, ηθοποιός και περφόρμερ και μέλος της καλλιτεχνικής ομάδας MASH από το 2021.Το 2022 πραγματοποιεί έρευνα για το Heart project και τη σόλο του περφόρμανς “FOG” επιχορηγούμενη έρευνα από το Υπουργείο πολιτισμού. Το 2021 σκηνοθέτησε και παρουσίασε την περφόρμανς “10 θεριά ψηλότερη” στο Μπάγκειον στα πλαίσια της έκθεσης Αδρανεια ΙΙ, επιχορηγούμενη από το Υπουργείο πολιτισμού. Το 2021 συν-σκηνοθέτησε με τη Βίκυ Αδάμου και έπαιξε στην παράσταση ” Το κορίτσι που γίνεται γορίλας και άλλες ιστορίες ανάρρωσης” παράσταση επιχορηγούμενη από το Υπουργείο Πολιτισμού. Το 2020 συν-σκηνοθέτησε με τη Βίκυ Αδάμου και έπαιξε στην παράσταση Λήθη του Δημήτρη Δημητριάδη στην Αγγλικανική εκκλησία Αθηνών σε παραγωγή της Life after death. Το 2018 συν-σκηνοθέτησε με την Αργυρώ Ταμβάκου και έπαιξε στην παράσταση “Αρετή” στο Κέντρο ελέγχου τηλεοράσεων. Από το 2017 είναι μέλος της καλλιτεχνικής ομάδας Ginger Creepers. Με τους Ginger Creepers έχει συνδημιουργήσει και παρουσιάσει τα εξής εργα: “Ο ήχος που έχει το χώμα στο μικροσκόπιο” στο Bios, “Ο Τζόαν Παντάν και οι θλιμμένοι τροπικοί” του Dario Fo στο Μπάγκειον. “Γιβραλτάρ” στο Bios. “Έγκλημα και Τιμωρία” του Φ. Ντοστογιέφσκι στο Θέατρο Faust και στο θέατρο Δεκατέσσερα, “Mr. Leonard” (παράσταση βασισμένη σε τραγούδια του Leonard Cohen) στο θέατρο Δεκατέσσερα. Το 2021 οι Ginger Creepers ανοίγουν τον δικό τους καλλιτεχνικό χώρο με το όνομα “Παρένθεση”. Ως ηθοποιός έχει δουλέψει για το Εθνικό θέατρο, την Πειραματική σκηνή του Εθνικού θεάτρου, το Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου, την Εθνική Λυρική σκηνή, το Θέατρο Τέχνης, το Θέατρο του Νέου Κόσμου, το Δη.Πε.Θε. Κοζάνης, το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, το Θέατρο Ακροπόλ, το χοροθέατρο Ροές, το Σύγχρονο θέατρο, το θέατρο Επί Κολωνώ και το θέατρο της Οδού Κεφαλληνίας.
