Η επιτυχία της παράστασης «Tender» στο Off Off Athens Theater Festival που πραγματοποιήθηκε στο «Επί Κολωνώ» την Άνοιξη του 2025 άναψε το πράσινο φως για να επιστρέψει το έργο της Μαρίας Μέντζα στη σκηνή του αγαπημένου θεάτρου.
Το «Tender» – όπως μας λέει η δημιουργός του – δεν έχει διδακτικό χαρακτήρα αλλά προτείνει τρόπους για να μη χάσουμε τη χαρά της αληθινής ανθρώπινης επαφής. Εξηγεί πως δεν αξίζει να αναζητούμε την «τέλεια εικόνα», την «τέλεια ζωή» και την «τέλεια στιγμή» αλλά να βρίσκουμε τρόπους να τις ζούμε.
Η τεχνολογική εξέλιξη και οι παράπλευρες απώλειες από τη χρήση των κινητών μας τηλεφώνων ευαισθητοποίησαν τη Μαρία Μέντζα η οποία συνέλαβε, έγραψε, σκηνοθέτησε και ερμηνεύει το «Tender» έχοντας στο πλευρό της τον αγαπημένο της ήρωα, τον Ντάφι, ο οποίος με τον πόνο του φωτίζει στιγμές που η καθημερινότητα δεν μας αφήνει ούτε καν να τις προσέξουμε.
Μαρία, θα ήθελα να μας πεις αν θα επηρεάσει τις νέες γενιές το γεγονός ότι όλα συμβαίνουν κυρίως μέσα από το κινητό μας;
Πιστεύω πως ήδη η συνεχής χρήση του κινητού τηλεφώνου και η σχέση εξάρτησης που διατηρούμε μαζί του επηρεάζει την καθημερινότητα των νέων, όπως και όλων μας. Θα έλεγα πως το κινητό είναι πια μια προέκταση του χεριού μας. Μας είναι απολύτως αναγκαίο. Αν τύχει να το ξεχάσουμε κάπου ή, ακόμα χειρότερα, να το χάσουμε, είναι σχεδόν σίγουρο πως θα πανικοβληθούμε. Αν και, προσωπικά, δεν είναι λίγες οι φορές που θα ήθελα να το χάσω και να μην το ξαναβρώ…
Ο Ντάφι, ο ήρωάς σας, προτείνει τρόπους ώστε ο άνθρωπος να αποφύγει τα δεινά της ψηφιακής εποχής και να νιώσει τις χαρές της ανθρώπινης επαφής;
Θα έλεγα πως στόχος μου είναι το Tender να έχει περισσότερο αναστοχαστικό χαρακτήρα και όχι διδακτικό. Ωστόσο, ο Ντάφι, μέσα από τη δική του γλώσσα, μια γλώσσα που μπορεί να μην την ξέρουμε, αλλά όλοι την καταλαβαίνουμε, επιχειρεί να προτείνει τρόπους στους θεατές, ώστε να μη χάσουν τη χαρά της αληθινής ανθρώπινης επαφής. Ίσως, μάλιστα, κάποιοι από αυτούς τους τρόπους να «ζωντανέψουν» και κατά τη διάρκεια της παράστασης. Αν έπρεπε να δώσω έναν άλλο τίτλο στο Tender, αυτός θα ήταν: «Επιστροφή στην τρυφερότητα».
Υπάρχουν όρια μεταξύ της απτής και της ψηφιακής πραγματικότητας;
Ναι, πιστεύω πως υπάρχουν όρια μεταξύ απτής και ψηφιακής πραγματικότητας. Τα ανθρώπινα συναισθήματα, οι αδυναμίες μας και η τρωτότητά μας είναι αυτά που μας ενώνουν. Αντί, λοιπόν, να μαχόμαστε να τα εξαλείψουμε μέσω της τεχνολογικής εξέλιξης, θεωρώ πως θα ήταν πολύτιμο να παλέψουμε να τα αποδεχτούμε.
Πώς και πόσο έχει επηρεάσει η εποχή την παράστασή σας;
Η εποχή μας έχει επηρεάσει το Tender σε μέγιστο βαθμό. Παρατηρώ καθημερινά τους ανθρώπους γύρω μου —και τον εαυτό μου μαζί— να βουτάμε διαρκώς στον κόσμο των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, κυνηγώντας την «τέλεια εικόνα», την «τέλεια ζωή», την «τέλεια στιγμή», για να τη μοιραστούμε μέσα από stories με γνωστούς και αγνώστους. Παράλληλα, μελετώ βιβλία και άρθρα για τη σχέση ανθρώπου και τεχνητής νοημοσύνης και προχωρώ σε αλλαγές στο υλικό της παράστασης, εφόσον αυτές χρειάζονται. Το Tender αναπνέει μαζί με εμάς.
Ποια μηνύματα πήρατε από τους θεατές των πρώτων παραστάσεών σας;
Η λέξη που οι περισσότεροι θεατές χρησιμοποίησαν για να περιγράψουν την εμπειρία τους ήταν «κλαυσίγελος». Τη στιγμή που γελάς με τον πόνο του άλλου, στην προκειμένη περίπτωση με τον πόνο του Ντάφι, συνειδητοποιείς πως αυτός ο πόνος σού είναι οικείος. Κι έτσι, ενώ γελάς, ταυτόχρονα συγκινείσαι. Η τέχνη του κλόουν, θα έλεγα πως γεννά τον κλαυσίγελο, κατά βάση. Οι κλόουν λειτουργούν σαν καθρέφτης του κοινού, και το κοινό σαν καθρέφτης του κλόουν. Είναι πλάσματα που τολμούν να αποτύχουν ξανά και ξανά. Για κάποιους είναι οι μεγαλύτεροι «losers», για κάποιους άλλους οι πιο γενναίοι ήρωες.
Ποιο βιβλίο θα προτείνατε να διαβάσει κάποιος φίλος σας ή κάποιο νέο παιδί αντί να κάνει safari στο internet;
Θα τους πρότεινα το μυθιστόρημα που διάβασα πρόσφατα, «Η τελειότητα» του Vincenzo Latronico. Ο Ιταλός συγγραφέας σκιαγραφεί τον κόσμο των millennials, του ίντερνετ και της ψηφιακής νομαδικότητας. Παρακολουθούμε ένα νεαρό ζευγάρι ψηφιακών νομάδων που αναζητά τις ιδανικές συνθήκες ζωής, αναπνέοντας μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα. Σταδιακά, όμως, η τελειότητα αποδεικνύεται μονότονη και οι ισορροπίες τους εύθραυστες. Πίσω από τα άψογα φωτογραφικά καρέ που οι ίδιοι δημιουργούν, η ζωή τους αρχίζει να μοιάζει με ένα χρυσό κλουβί. Η Άννα και ο Τομ οδηγούνται σε όλο και πιο ριζοσπαστικές επιλογές, αναζητώντας μια αυθεντικότητα και έναν σκοπό που διαρκώς τους ξεγλιστρούν.
Μαρία, σε ευχαριστούμε που μοιράστηκες μαζί μας τις απόψεις σου για το «Tender» και ευχόμαστε καλή επιτυχία στις παραστάσεις σας.
Κι εγώ ευχαριστώ θερμά το Catisart για τη φιλοξενία.
Το «Tender» ανεβαίνει στο πλαίσιο του «Μπιζζζ 2026» στο θέατρο Επί Κολωνώ σε σκηνοθεσία και ερμηνεία της Μαρίας Μέντζα.
Παραστάσεις:
Πέμπτη 07/05, ώρα: 20:00
Παρασκευή 08/05, ώρα: 20:00
Σάββατο 16/05, ώρα: 20:00
Διάρκεια: 60΄
Λίγα λόγια για το έργο
Ταξιδέψτε στον κόσμο του Ντάφι, ενός τρυφερού αλλά θαρραλέου κλόουν, και ακολουθήστε τον στην περιπέτειά του στην ψηφιακή εποχή.
Ο ήρωάς μας μεταμορφώνεται σε influencer των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και καλείται να εξερευνήσει τα όρια μεταξύ της διαδικτυακής ψευδαίσθησης και της απτής πραγματικότητας.
Θα διαλέξει ο Ντάφι τον δρόμο της τεχνητής λάμψης ή θα παραμείνει πιστός στην αυθεντικότητά του;
Συνδεδεμένοι αλλά και μόνοι. Με χιούμορ και ευαισθησία, η παράσταση Tender σας προσκαλεί να αναλογιστείτε την αξία της αληθινής επαφής στις μέρες μας.
Σκηνοθετικό Σημείωμα της Μαρίας Μέντζα
Σήμερα, σχεδόν κάθε πτυχή της ζωής μας περνά μέσα από το κινητό τηλέφωνο και σχεδόν όλοι αφιερώνουμε χρόνο μπροστά στον ίδιο “εικονικό” καθρέφτη — τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Μέσα σε λίγα μόλις δευτερόλεπτα, κατακλυζόμαστε από εικόνες, πρόσωπα, πληροφορίες και αμέτρητες επιλογές. Παρακολουθώντας διαρκώς τις ζωές των άλλων, συχνά ξεχνάμε τη δική μας αληθινή ταυτότητα και όσα πραγματικά έχουμε ανάγκη.
Το Tender γεννήθηκε μέσα από τη βαθιά επιθυμία μου να επικοινωνήσω στον κόσμο την παραμελημένη μας ανάγκη για τρυφερότητα και για επιστροφή στην αυθεντικότητα. «Αγγελιοφόρος» της επιθυμίας αυτής και μοναδικός ήρωας της παράστασης, είναι ο κλόουν Ντάφι. Ένα πλάσμα τρυφερό, τρωτό που δεν ξέρουμε πόσο χρονών είναι αλλά που σίγουρα έχει ψυχή παιδιού. Στο κυνήγι της τελειότητας, ο ήρωάς μας δεν φοβάται την αποτυχία.
Ο Ντάφι θα προσπαθήσει να σταματήσει για λίγο τον χρόνο και να μας πάρει μαζί του στο ταξίδι του στην ψηφιακή εποχή. Ίσως απορήσουμε, ίσως γελάσουμε, ίσως συγκινηθούμε. Και ίσως, φεύγοντας, να κοιτάξουμε το κινητό μας λίγο διαφορετικά. Ή να το ξεχάσουμε για λίγο στην τσέπη, επειδή κάποιος δίπλα μας αξίζει περισσότερο την προσοχή μας.
Το Tender είναι μια γλυκιά υπενθύμιση πως δεν έχουμε ανάγκη να εντυπωσιάσουμε τον άλλον — έχουμε ανάγκη ο ένας τον άλλον.
Η ταυτότητα της παράστασης
«Tender»
Σύλληψη / Σκηνοθεσία / Κείμενο: Μαρία Μέντζα
Επιμέλεια κίνησης: Ραλλού Σάββα
Μουσική σύνθεση: Andrea Salani, Oulcan
Ενδυματολογία: Ελευθερία Τσακίρη
Φωτογραφίες: Γρηγόρης Μέντζας
Σκηνοθεσία / Παραγωγή / Μοντάζ βίντεο: Γεράσιμος Καραχάλιος, Πάνος Καραμανώλης
Παίζει η ηθοποιός: Μαρία Μέντζα
Θέατρο Επί Κολωνώ
Ναυπλίου 12 & Λένορμαν 94, Αθήνα
Μετρό στάση «Μεταξουργείο»
Τηλέφωνο 210 513 8067
Τιμές εισιτηρίων: 12€ (γενική είσοδος)
Προπώληση
ΤΟ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ ΣΑΣ ΕΔΩ ΜΕ ΕΝΑ “ΚΛΙΚ”
Early Bird: 9€
[Η προσφορά ισχύει για περιορισμένο αριθμό εισιτηρίων]
Το πρόγραμμα των παραστάσεων μπορείτε να το βρείτε και στο ανανεωμένο website του Επί Κολωνώ
ΜΠΙΖΖΖ 2026!
ΠΟΙΑ ΕΊΝΑΙ Η ΜΑΡΙΑ ΜΕΝΤΖΑ
Η Μαρία Μέντζα είναι ηθοποιός, απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Ωδείου Αθηνών και πτυχιούχος του τμήματος Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Έχει συμμετάσχει σε θεατρικές παραγωγές, μεταξύ των οποίων «Η Παναγία των Παρισίων» σε παραγωγή του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού, το musical «Mamma Mia» στο θέατρο «Ακροπόλ» και η solo physical theatre performance με τίτλο «Tender» σε Αθήνα και Βερολίνο. Έχει λάβει μέρος σε διαφημιστικά spots και σε ταινίες μικρού και μεγάλου μήκους, όπως το «Das Lebender Wünsche» του Erik Schmitt. Επιπλέον, έχει παρακολουθήσει έναν κύκλο τετράμηνης εκπαίδευσης στο physical theatre στο SenecaIntensiv στο Βερολίνο και εργαστήρια όπως: «Μεταμόρφωση και Γελοιότητα» του Ευριπίδη Λασκαρίδη, workshop in Acting της LAMDA, Pina Bausch Repertory Lab’24, ‘’The Clown – The Art of Being Ridiculous’’ από το arthaus.berlin, screenacting στο Catalyst Institute for Creative Arts and Technology, “Grotowski: Next Questions”, από το Grotowski Institute και summer schools “West End Stage” στο Guild hall School of Music and Drama. Επίσης, διαθέτει μακρόχρονη εκπαίδευση σε κλασικό και σύγχρονο χορό, τραγούδι και taekwondo. Αυτήν την περίοδο, είναι υπεύθυνη του Εργαστηρίου Κλόουν για επαγγελματίες ηθοποιούς μαζί με τον Ηλία Κουνέλα στο Ωδείο Αθηνών και παρακολουθεί το Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών “Θέατρο – Εκπαίδευση – Κοινωνία”, στη Σχολή Καλών Τεχνών του Πανεπιστηµίου Πελοποννήσου.
Πηγή: Ειρήνη Αϊβαλιώτου, catisart, 24/04/2026
