αρχική | αρχείο παραστάσεων | έγκλημα, τιμωρία, λεφτά, δολοφονία συνταξιούχου
Την Δευτέρα 28 Φεβρουαρίου 2011, ανεβαίνει η νέα παράσταση της ομάδας ΝΑΜΑ με τίτλο «Έγκλημα, τιμωρία, λεφτά, δολοφονία συνταξιούχου» του Σουηδού συγγραφέα Ματίας Άντερσον σε σκηνοθεσία Ελένης Σκότη στην Κεντρική Σκηνή του θεάτρου Επί Κολωνώ.
Η Ομάδα Νάμα μετά το «Ροτβάιλερ» καταπιάνεται και πάλι με ένα έργο που εστιάζει σε σύγχρονα κοινωνικά θέματα που κινείται όμως αυτή τη φορά με χιούμορ, στα όρια μεταξύ ρεαλισμού και μαύρης κωμωδίας.
Ερμηνεύουν: Γιάννης Λεάκος, Χρυσή Βιδαλάκη, Κατερίνα Κλειτσιώτη, Σοφία Κορώνη
Απρίλιος, 2026
Κεντρική Σκηνή
πρεμιέρα: Δευτέρα 28 Φεβρουαρίου 2011
ημέρες & ώρες παραστάσεων: Κυριακή στις 20.00 & Δευτέρα στις 21.15
διάρκεια: 90 λεπτά
τιμές εισιτηρίων:
Κυριακή 20,00€ (κανονικό), 15,00€ (φοιτητικό)
Δευτέρα 18,00 (κανονικό), €13,50 € (φοιτητικό)
λίγα λόγια για την υπόθεση του έργου
Τι σημαίνει έγκλημα; Μπορεί να υπάρξει δικαιολογημένη βία; Ποιος έχει την ικανότητα και κυρίως το δικαίωμα να το κρίνει αυτό; Ο Ματίας Άντερσον κινείται γύρω απ’ τα ερωτήματα που απασχόλησαν και τον Ντοστογιέφσκι πριν περίπου 150 χρόνια. “Γεννάει τάχα η αρρώστια το έγκλημα, ή το ίδιο το έγκλημα από τη φύση του, συνοδεύεται πάντα από κάτι που μοιάζει με αρρώστια;” αναρωτιέται ο Ρασκόλνικοφ στο Έγκλημα και Τιμωρία. Θα μπορούσαμε άραγε να εκλάβουμε την ανθρώπινη εξαθλίωση, την φτώχεια ή τη νοσούσα κοινωνία εν γένει, ως τέτοια αρρώστια;
Ο κεντρικός ήρωας του έργου του Άντερσον, ένας επίδοξος συγγραφέας, εμπνεόμενος από το Έγκλημα και Τιμωρία, αποπειράται ενώπιον ενός ακροατηρίου, να ολοκληρώσει ένα πολλά υποσχόμενο έργο, που φιλοδοξεί να σχολιάσει σημερινές κοινωνικές καταστάσεις. Η απειρία του εν λόγω αφηγητή – συγγραφέα θα οδηγούσε το έργο σε μια επιφανειακή προσέγγιση, αν οι στερεοτυπικοί κοινωνικοί χαρακτήρες του, που ζωντανεύουν μέσα από τις σκέψεις του, δεν αυτονομούνταν φέρνοντάς τον σε αμηχανία και δεν ζωντάνευαν με χιούμορ τη δική τους αληθινή εκδοχή.
Ο Άντερσον με αυτόν τον ευρηματικό τρόπο θέτει ξανά τα παραπάνω ερωτήματα σε ένα σύγχρονο πλαίσιο, για να σχολιάσει με ανατρεπτικό χιούμορ προβλήματα της σημερινής κοινωνικής πραγματικότητας.
λίγα λόγια από την σκηνοθέτιδα
Και η αλήθεια και το πρέπον δύσκολα προσδιορίζονται. Μόνο μεγάλοι στοχαστές καταφέρνουν αραιά και που να κάνουν βήματα σε σωστή κατεύθυνση, δίνοντας ώθηση για ανακαλύψεις, νέες προσεγγίσεις ή κοινωνικές εξελίξεις. Συνήθως το λάθος στις απαντήσεις που δίνονται έχει τις ρίζες του στο ίδιο το ερώτημα όπως έχει τεθεί. Γι’ αυτό και η μεγαλύτερη προσφορά μεγάλων διανοητών και καλλιτεχνών, όπως ο Ντοστογιέφσκι εν προκειμένω, είναι ότι έθεσαν ουσιώδη ερωτήματα με τρόπο που είτε μέσα από κοινωνικές διεργασίες κατόπιν, είτε με τη συνέχιση του έργου τους από άλλους διανοητές, να προσεγγίζεται συνεχώς η αλήθεια με νέα συμπεράσματα και να επαναπροσδιορίζονται οι αξίες.
Στο σύγχρονο κόσμο ο προβληματισμός γύρω από τη χρήση βίας καθώς και τις προϋποθέσεις που θα τη δικαιολογούσαν δεν έχει μονοσήμαντη απάντηση: ένας αμυντικός πόλεμος ή ένας πόλεμος για την επιβολή διεθνών κανόνων δικαίου, η ποινή του θανάτου και εν γένει η χρήση βίας για τιμωρία, η τρομοκρατική δράση ενάντια σε αυταρχικά καθεστώτα κ.ά. δεν είναι ξεκάθαρο, μέσα στο σύστημα αξιών που επικρατεί, αν είναι θεμιτές ή αθέμιτες δράσεις. Ένα τέτοιου είδους δίλημμα είναι και το έγκλημα σε βάρος ενός ανθρώπου για το καλό του συνόλου, ένα δίλημμα που διατύπωσε ο Ντοστογιέφσκι στο Έγκλημα και Τιμωρία.
Το έργο του Άντερσον αποτελεί ένα ευφυές σχόλιο πάνω σ’ αυτό το δίλημμα εγγεγραμμένο στις σημερινές κοινωνικές συνθήκες, σχολιάζοντας ταυτόχρονα με χιούμορ τα σύγχρονα προβλήματά της.
Η Ομάδα ΝΑΜΑ αγάπησε αυτό το έργο για το περιεχόμενο των νοημάτων του αλλά και γιατί αποτελεί μια ευρηματική σύνθεση ρεαλισμού με στοιχεία θεάτρου του παραλόγου και παρωδίας.
σύντομο βιογραφικό του συγγραφέα
Ο Mattias Andersson σπούδασε υποκριτική στο Göteborg Academy of Music and Drama και δουλεύει πλέον ως σκηνοθέτης και συγγραφέας θεατρικών έργων. Είναι επίσης ο καλλιτεχνικός διευθυντής του θεάτρου Backa, στο Γκέτεμποργκ. Έργα του έχουν ανέβει και σε άλλες χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Γερμανίας, της Δανίας, της Σερβίας, της Ρουμανίας και τώρα και της Ελλάδας. Υπήρξε υποψήφιος για το Βραβείο Νορβηγών Θεατρικών Συγγραφέων το 2006 και έχει κερδίσει μεταξύ άλλων το Βραβείο Ίψεν 2007 καθώς και το θεατρικό Βραβείο Expressen.
συντελεστές
Ελένη Σκότη
Σκηνοθεσία
Γιάννης Ράμος
Μετάφραση
Γιώργος Χατζηνικολάου
Σκηνικά – Κοστούμια
Μαρία Αναματερού
Κοστούμια
Δάφνη Λαρούνη
Κοστούμια – Βοηθός σκηνοθέτη – Μουσική επιμέλεια
Αντώνης Παναγιωτόπουλος
Φωτισμοί
Φίλιππος Ράσκοβιτς
Μουσική επιμέλεια
διανομή
Ελένη Σκότη
Η Ελένη Σκότη γεννήθηκε στη Βηρυτό. Τα πρώτα χρόνια της ζωής της έζησε με την οικογένειά της σε διάφορες χώρες της Μέσης Ανατολής, πριν εγκατασταθούν στην Αμερική. Ξεκίνησε τις σπουδές της το 1979 στο American Academy of Dramatic Arts στη Νέα Υόρκη. Στη συνέχεια απέκτησε BA στις θεατρικές σπουδές από το Πανεπιστήμιο της Sarah Lawrence στη Νέα Υόρκη, όπου δίδαξε ως βοηθός του Ken Cavender. Ολοκλήρωσε τις σπουδές της το 1987 στο Royal Holloway and New Bedford College– London University, αποκτώντας Master Tεχνών στη Σκηνοθεσία. Μέχρι το 1989 εργάστηκε σε διάφορα θέατρα της Νέας Υόρκης, της Πενσιλβανίας και του Λονδίνου, είτε ως ηθοποιός είτε ως βοηθός σκηνοθέτη. Στη συνέχεια, εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Ελλάδα. Από το 1993 έως το 1998 δίδαξε Αυτοσχεδιασμό και Υποκριτική στη Δραματική Σχολή Αρχή. Εργάστηκε επί σειρά ετών ως μόνιμη καθηγήτρια Υποκριτικής και Ρητορικής στο Αμερικανικό Κολλέγιο Ελλάδος-Deree και στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου ως καθηγήτρια Υποκριτικής. Σήμερα διδάσκει στο Studio Νάμα, στο θέατρο Επί Κολωνώ. To 1996 ίδρυσε με τον Γιώργο Χατζηνικολάου την Ομάδα Νάμα την οποία στέγασαν το 2000 στο θέατρο Επί Κολωνώ. Έχει σκηνοθετήσει έργα των Μαρζ Γκάλγκχερ, Άρα Γουάτσον, Λεν Τζέκινς, Τζόυς Κάρολ Όουτς, Λέοναρντ Μέλφι, Ντέηβιντ Μάμετ, Ερίκ Μπογκοσιάν, Λουντμίλα Ραζουμόβσκαγια, Σαμ Σέπαρντ, Ντάνιελ Μακ Άιβορ, Λέοναρντ Μέλφι, Γρηγορίου Ξενόπουλου, Τζων Πάτρικ Σένλεϋ, Γκιγιέρμο Έρας, Μάριο Βάργκας Λιόσα, Ματίας Άντερσον, Έιβερι Κόρμαν, Σέρχιο Μπλάνκο, Τέρενς Ράτινγκαν, Χάρολντ Πίντερ, Ντων Κινγκ, Τένεσι Ουίλιαμς, Αυγούστου Στρίντμπεργκ, Γιάννη Τσίρου, Λέοντος Τολστόι, Μάρτιν ΜακΝτόνα, Μορίς Πάνιτς, Βαγγέλη Χατζηγιαννίδη, Νταβίντ Ντεσόλα. Για τις σκηνοθεσίες της έχει λάβει διακρίσεις και βραβεία όπως το 1ο Βραβείο Σκηνοθεσίας του περιοδικού Αθηνόραμα για την παράσταση Αγαπητή Ελένα της Λουντμίλα Ραζουμόβσκαγια. Για τις σκηνοθεσίες της έχει λάβει διακρίσεις και βραβεία όπως το 1ο Βραβείο Σκηνοθεσίας του περιοδικού Αθηνόραμα για την παράσταση Αγαπητή Ελένα της Λουντμίλα Ραζουμόβσκαγια, 3ο Βραβείο σκηνοθεσίας από το Αθηνόραμα και 1ο Βραβείο από το All4fun για τον Άγριο σπόρο του Γιάννη Τσίρου, 1ο Βραβείο Σκηνοθεσίας για την παράσταση Η βασίλισσα της ομορφιάς του Μ. Μακντόνα.
Γιώργος Χατζηνικολάου
Ο Γιώργος Χατζηνικολάου γεννήθηκε στην Αθήνα. Αποφοίτησε από την Αρχιτεκτονική του Ε.Μ.Π. το 1981. Το 1996 δημιούργησε με την Ελένη Σκότη τη θεατρική Ομάδα Νάμα, ασχολούμενος με τη σκηνογραφία και την καλλιτεχνική διεύθυνση παραγωγής όλων των παραστάσεών της. Από το 2000 που δημιουργήθηκε το Επί Κολωνώ ανέλαβε τη γενική διεύθυνση του θεάτρου. Έχει σκηνογραφήσει και αναλάβει τη διεύθυνση παραγωγής σε πολυάριθμες παραστάσεις στο θέατρο Επί Κολωνώ, το Εθνικό Θέατρο, το θέατρο Φούρνος κ.ά. Έχει λάβει διακρίσεις και βραβεία για τις σκηνογραφίες του, ανάμεσά τους το 1ο Βραβείο Σκηνογραφίας του περιοδικού Αθηνόραμα για την παράσταση Αγαπητή Ελένα της Λουντμίλα Ραζουμόβσκαγια. Έχει μεταφράσει τις Αλεπούδες της Ντων Κινγκ, το Λεωφορείο ο Πόθος του Τένεσι Ουίλιαμς, το Η ασήμαντη λάμψη μιας νύχτας του Κόνορ Μακφέρσον, το Με λένε Έμμα του Ντάνκαν ΜακΜίλαν και τους Λαντζέρηδες του Μορίς Πάνιτς ενώ έχει υπογράψει και αρκετές διασκευές. Έχει εργαστεί ως αρχιτέκτονας από το 1982 έως και το 2012. Ο χώρος του Επί Κολωνώ είνα ένα παράδειγμα μεταξύ των όσων έχει σχεδιάσει και υλοποιήσει. Σήμερα πλέον, ασχολείται κατά κύριο λόγο με την καλλιτεχνική διεύθυνση του Επί Κολωνώ, του Σύγχρονου Θεάτρου (από το 2018) και των παραγωγών της Ομάδας Νάμα.
Μαρία Αναματερού
Η Μαρία Αναματερού γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε Συντηρήτρια έργων Τέχνης και Ζωγραφικής καθώς και Ελληνικό Πολιτισμό στο Τμήμα Ανθρωπιστικών Σπουδών στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο. Εργάστηκε ως συντηρήτρια έργων τέχνης στο Υπουργείο Πολιτισμού για περίπου 10 έτη. Είναι μέλος της Ομάδας Νάμα και από το 2008 εργάζεται στο θέατρο Επί Κολωνώ και από το 2017 και στο Σύγχρονο θέατρο στους τομείς της οικονομικής και καλλιτεχνικής διαχείρισης των δύο θεάτρων καθώς και της επικοινωνίας και της παραγωγής των θεατρικών παραστάσεων. Ως μέλος της Ομάδας Νάμα έχει συνδράμει σε πολλές θεατρικές παραγωγές στους παρακάτω τομείς: φωτογράφιση, ενδυματολογία και σκηνογραφία. Έχει υπογράψει τα κοστούμια στις παραστάσεις: Το σπίτι με τα φίδια του Β. Χατζηγιαννίδη (σε συνεργασία με τον Γ. Χατζηνικολάου, Μικρή Επίδαυρος, 2021), Η Σιωπηλή Λίμνη του Νταβίντ Ντε Σόλα (Επί Κολωνώ, 2021), Ο Γάμος του Μάριου Ποντίκα (Επί Κολωνώ, 2022).
Αντώνης Παναγιωτόπουλος
Ο Αντώνης Παναγιωτόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε εικονοληψία και συμμετείχε, ως οπερατέρ, σε ταινίες μικρού και μεγάλου μήκους. Από το 1982 στράφηκε οριστικά στον θεατρικό φωτισμό. Έχει συνεργαστεί με σημαντικούς Έλληνες σκηνοθέτες. Επίσης, έχει συμμετάσχει σε μεγάλες πολιτιστικές διοργανώσεις, το Διεθνές Φεστιβάλ Πάτρας και το Φεστιβάλ Αρχαίου Δράματος του Ευρωπαϊκού Πολιτιστικού Κέντρου Δελφών (1986-1990). 2016: Φωτισμός της έκθεσης ζωγραφικής του Παναγιώτη Τέτση στο Κέντρο Πολιτισμού Σταύρος Νιάρχος. 2015: Μελέτη και φωτισμός των εικαστικών εγκαταστάσεων του πάρκου γλυπτικής του Πολιτιστικού Κέντρου Δελφών. 2003: Φωτιστική επιμέλεια του περιβάλλοντα χώρου της Εβδομάδας Θεατρικών Μονολόγων που διοργάνωσε η Πολιτιστική Ολυμπιάδα και φωτιστής των παραστάσεων Η Ανθρώπινη φωνή του Ζαν Κοκτό σε σκηνοθεσία Ανδρέα Βουτσινά με τη Φιλαρέτη Κομνηνού, Ο δρομέας της Παυλίνας Γαλανοπούλου σε σκηνοθεσία Νίκου Αλευρά με τον Χρήστο Τσάγκα, και Η Εβραία του Μπέρτολτ Μπρεχτ σε σκηνοθεσία Νέλλης Καρρά με τη Μάνια Παπαδημητρίου. 2002: Φωτιστική επιμέλεια του περιβάλλοντα χώρου της Εβδομάδας Θεατρικών Μονολόγων που διοργάνωσε η Πολιτιστική Ολυμπιάδα και φω τιστής των παραστάσεων Οι ηλικίες του γελοίου σε σκηνοθεσία Σωτήρη Χατζάκη με τον Λάκη Λαζόπουλο και Τσερνομπίλ, ένα χρονικό του μέλλοντος σε σκηνοθεσία Άννας Βαγε νά και Δημήτρη Οικονόμου, που δόθηκαν στο πλαίσιο της Εβδομάδας. 2000: Εγκαίνια Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης. 1999: «Ιερή γη» Έκθεση Αγιογραφιών των Βαλκανίων στο Ζάππειο Μέγαρο.
